05. Restauratie en toekomst

Aan deze pagina wordt nog gewerkt

Het gebouw was slecht zichtbaar doordat op het huidige voorplein een woonhuis stond. Er was slechts een smalle gang van de straat naar de trap.
Het verhaal gaat dat de eerste burgemeester van de gemeente Meerssen na de herindeling van 1982, Jan Mans, bij een wandeling met een ambtenaar die vervallen synagoge zag staan. Hij vroeg “Wat is dat?” en toen het antwoord luidde “De in 1977 afgebrande synagoge” zei Mans: “Daar gaan we wat aan doen.”.

Dat lukte. Met medewerking van Tibor Berkovits (violist) en Max Hamburger (psychiater), beiden overlevenden van de concentratiekampen, maar ook bekende Limburgers als Benoit Wesly en Sjeng Kremers werd in 1985 de Stichting Restauratie Synagoge opgericht en voldoende kapitaal bij elkaar gezocht om die te starten. Dit zou succesvol verlopen en in 1987/1988 werd de restauratie uitgevoerd.

Op 12 maart 1989 werd de synagoge van Meerssen feestelijk heropend. Ze werd niet ingewijd, er vinden geen Joodse erediensten meer plaats.

Na de heropening kreeg het gebouw in 1992 de bronzen Memoriaal-deuren van kunstenaar Appie Drielsma. In deze deuren zijn op 12 panelen (12 stammen Israëls) naast Joodse symbolen de namen verwerkt van de stichters van de synagoge en van de joodse bewoners van Meerssen.
De oorspronkelijke Tora-rol die tijdens de oorlog onder een berg aardappels bij Hubertine Curfs-Nijsten bewaard was gebleven, was na de oorlog in het Joods Historisch Museum in Amsterdam (nu deel van het Joods Cultureel Kwartier) terecht gekomen. In 1996 werd deze Tora, met bijbehorende mantel, zilveren schild en kronen, teruggegeven aan de gerestaureerde synagoge.

Tenslotte werd in 2008 het woonhuis Kuileneindestraat 24 gesloopt waardoor de synagoge vanaf de straat weer zichtbaar werd. In De Limburger van 16 oktober 2008 werd overigens meer aandacht geschonken aan het feit dat het geboortehuis van Charles Eyck (nummer 26) nu weer vrij kwam.